Oftewel, om 17:45 zijn we binnen en we hebben feitelijk om 18:00 een reservering. Aangezien ik liever nog ietsje later kom, zodat we ook in het donker nog boven zijn, gaan we eerst nog even wat gokken. Tenminste, we gooien $ 5 in een 1cent automaat, waar we ongeveer een half uur voor kunnen spelen. Prima, zo zou het moeten. Daarna lopen we richting de registratie voor Top of the World.
We worden welkom geheten en mogen met een beveiligingsbeambte meelopen. Eerst door een soort woonkamer-achtige lounge, vervolgens door een metaaldetector. Dat gaat allemaal zonder problemen en we mogen de lift instappen. Daar staat een oud vrouwtje van een jaar of 75 en die vertelt ons in ’37 seconden’ wat bijzonderheden over de Toren. Onder andere dat het restaurant in 1 uur en 20 minuten volledig rondgedraaid is. De lift gaat dus razendsnel, je bent zo helemaal boven. Daar wenst ze ons een heerlijk diner toe.
We melden ons en krijgen een tafel toegewezen. Het is een prima tafel aan het raam. Even balen we dat we voor een dikke pilaar zitten, maar al snel beseffen we dat dat maar voor een minuutje is, we draaien immers rond ! Yvonne zet haar tas ook op de grond naast de tafel, maar wel op het stuk dat NIET meedraait, gelukkig merken we dat snel op ;-) ! De uitzichten zijn overigens geweldig. We kijken ongeveer uit op het Palms en Rio, wat betekent dat we over ongeveer een uur richting de Strip zullen kijken (die we natuurlijk wel al zien).
We krijgen een vriendelijke ober toegewezen die onze bestelling opneemt. De kaart is vergelijkbaar met die van gisteren, behalve de prijzen. Het is hier zeker 20 – 25% duurder. Een Dry Aged Sirloin kost hier bijvoorbeeld $ 52. Daar zit waarschijnlijk een stuk van de prijs in om met de lift naar boven te kunnen. Als je hier niet eet, kost dat $ 14 p.p. om naar boven te mogen.
Yvonne bestelt ook hier weer Kobe Carpaccio, ik kies voor de Duo Tuna (tonijn carpaccio met een torrentje tonijn erop). Yvonne kiest voor een filet mignon als hoofdgerecht, ik voor de American Sirloin. Het voorgerecht komt al snel en smaakt ons beide bijzonder goed. De carpaccio is precies goed, niet zo dun als gisteren. De tonijn is ook erg goed.
Ondertussen draaien we rustig door en kijken we richting het westen wat voornamelijk bergen zijn. We zien wel duidelijk de Premium Outlet liggen. Grappig is dat we ‘onderweg’ een plateau met alle toetjes tegenkomen, zodat je alvast kunt bedenken wat je wilt nemen. Inmiddels wordt ook het hoofdgerecht geserveerd. De filet mignon is uitstekend, die smaakt erg goed. Mijn sirloin zag er wat minder uit, maar smaakt ook erg lekker. Ik zou zeggen iets beter dan in The Capital Grille, maar zeker minder dan een echt goed steakhouse.
Ook hier hebben we lekker gegratineerde aardappels en die smaken goed. Ook de rode wijn, een Amerikaanse Cabernet Savignon, smaakt goed. Het restaurant, en ook bijvoorbeeld de schaal waarin de aardappels geserveerd worden, zijn wat gedateerd. Het ziet er allemaal wat oubollig uit, maar het uitzicht maakt dat alles meer dan goed. Inmiddels hebben we Downtown en Fremont Street voorbij zien komen en begint de zon langzaam richting de bergen te zakken.
We krijgen de dessert kaart, waar Yvonne nog wel trek had in een crème brulee van witte chocolade met nootjes. Daar wilde ik ook nog wel een paar hapjes van. Terwijl we richting de Strip draaien (we zien het Hilton al en de golfbaan van het Wynn) krijgen we ons toetje. Ook die smaakt prima, al kan ik niet veel meer op dan een paar happen.
Terwijl we de rekening krijgen, hebben we prima uitzicht op de Strip. Ik probeer een paar foto’s van Yvonne te maken met achter haar de Strip en die lukken redelijk. De rekening is $ 185 dollar, best prijzig maar je betaalt ongetwijfeld een aardig bedrag voor het uitzicht. Met nog 27 dollar tip erbij al met al een prijzig etentje al maakt de euro weer veel goed.
We besluiten nog even naar het buitendek te gaan en genieten daar niet alleen van het uitzicht en de ondergaande zon, maar ook van de attracties die je hier kan doen. Een soort achtbaan karretje glijdt hard naar beneden, net alsof je van de Tower afglijdt. Uiteraard stopt hij aan het eind en hang je boven de ‘afgrond’, wat tot veel gegil leidt. We wachten tot het redelijk donker is geworden, zo 20:15 en besluiten dan nog even binnen te gaan kijken. Buiten kan je ongeveer 1/3 rondlopen, omdat de attracties aan de andere kant zitten. Binnen kan je volledig rondlopen.
Ook hier is het prachtig, het is inmiddels bijna volledig donker en de Strip ziet er geweldig uit. We lopen rond en krijgen nu hier ook een goed uitzicht op de flink verlichte Fremont Street. Onderweg kan je allerlei bijzonderheden over Las Vegas lezen, waaronder waarom de Strip zo heet. Dit blijkt te zijn doordat eea sheriff dit zo is gaan noemen, omdat hij het zo op Sunset Strip (Los Angeles) vond lijken.
Om 20:45 nemen we de lift weer terug naar beneden . Wat nog wel grappig is, toen we de lift in wilden, zat hij net vol en ging hij naar beneden. Dat zou nog wel even duren, dachten we. Ik wilde net even naar het toilet lopen, maar Yvonne roept me en ik zie dezelfde lift-deur weer opengaan, helemaal leeg (alleen lift-jongen). Verbaasd stappen we in, vragen of het nou klopt dat er hier net al een lift was. Ja, inderdaad, die zit onder ons ... HEUH ? Blijkt dat er 2 liften in 1 liftkoker zitten. Zoiets had ik nog nooit meegemaakt. We stapten beneden ook op een verhoogde verdieping uit, waarna we de roltrap naar 1 verdieping lager moesten nemen. Daar beneden waren die andere mensen net uitgestapt ... Grappig, maar wel raar !
We laten de auto weer voorrijden en we zijn weer op weg. We stoppen nog even bij de CVS om wat kleinigheidjes te kopen, waaronder kauwgom en wat snoep. We nemen daarna Sands Ave om helemaal achterlangs de Strip naar ons hotel te rijden. Dat gaat erg snel en om 21:15 zijn we alweer op onze kamer. We gaan lekker gelijk slapen, morgen gaat de wekker om 5:00 af ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten